مقالات
دحوالارض، روز پربرکت خدا...

دحوالارض، روز پربرکت خدا...

نویسنده: فاوا فاوا/چهارشنبه, 17 مرداد,1397/دسته ها: مقالات

رتبه بندی این مطلب:
5/0

رسول اکرم (ص) می فرماید:«اِنَّ لِرَبِّکُمْ فِی أَیّامِ دَهْرِکُمْ نَفَحاتٌ أَلا فَتَعَرّضُوا لَها [وَ لا تُعرِضوُا عَنها]»؛(براي پرودگار شما در ايام روزگارتان نسيم هايي است. همانا خودرا در معرض آن نسيم ها قرار دهيد و از آنها روي گردان نشويد ) ؛ (بحار الانوار ؛ ج: 68؛ص:221)

گفت پیغامبر که نفحتهای حق              اندرین ایام می‌آرد سبق

گوش و هش دارید این اوقات را             در ربایید این چنین نفحات را

 مثنوی ؛ دفتر اوّل

 

در حديث فوق نکات و ظرايفی است !  مي فرمايد: « اِنَّ لِرَبِّکُمْ» و  کلمه "ربّ" آورده شده است  اسما و صفاتي که در قرآن کريم و احاديث شريف برای خداوند وارد شده  بر اساس دقت و حکمت است مثلاً  آنجا که سخن از بخشش گناهان است با اسمائي مانند : غفار، غفور، رؤف و نظایر اينهاست ؛ جايي كه سخن ازغضب الهي است با اسمائي مانند عظيم، قهّار، قاهر همراه و زماني كه سخن از خلقت عالم و آيات مختلفه الهي است با اسمايي مانند، قدير ؛ حكيم؛ خبير؛ بصير؛ عليم و...مقرون مي باشد. در اين حديث هم اسم "رب"  آمده است و دلالت بر این دارد كه: نسيمها تربیتی و انسان ساز است.

نكته ديگر: اين نفحات و نسيم هاي معنوي دست يافتني است و گرنه دعوت لغو و بيهوده خواهد شد. می فرماید:" اِنَّ لِرَبِّکُمْ فِی أَیّامِ دَهْرِکُمْ نَفَحاتٌ" خداوند نسيم هايي دارد يعني شما مي توانيد به آنها برسيد. همه اعمال خير، عبادات خالصانه، صلة ارحام ،  داراي نسيم هاي معنوی است و هر كار خيري اگر خالصانه و براي خدا  باشد، در آن نور و نسيم الهي نهفته است.

جان آتش یافت زو آتش کشی                 جان مرده یافت از وی جنبشی

جان ناری یافت از وی انطفا                      مرده پوشید از بقای او قبا

 مثنوی ؛ دفتر اوّل

 

روز ۲۵ ذیقعده مصادف با «دحو الارض» و یکی از پربرکت ترین روزهای سال می باشد .

«دَحو» به معنای گسترش است  قرآن می فرماید:«وَ الْأَرْضَ بَعْدَ ذلِکَ دَحاها» ؛(زمین را بعد از آن گسترش داد، )؛(نازعات؛30) بعضی از مفسرین نوشته اند: زمین را با این حال بگسترد و " بعد ذلک "به معنای "مع ذلک" است، چنان که در آیه «عُتُلٍّ بَعْدَ ذلِکَ زَنِیمٍ» ؛(قلم ؛13) کلمه "بعد" به معنای "مع" آمده است . (ترجمه المیزان: ج‏20، ص 308)، بر اساس نظر بیشتر مفسران منظور از «دَحاها» در این آیه، همان دحوالارض است. برخی نیز آن را به معنای تکان دادن چیزی از محلِ اصلی اش تفسیر کرده اند. منظور از دحوالارض [گسترده شدن زمین] این است که در آغاز، تمام سطح زمین را آب فراگرفته بود. این آبها، به تدریج در گودال های زمین جای گرفتند و خشکی ها از زیر آب سر برآوردند و روز به روز گسترده تر شدند.

 

از سوی دیگر، زمین در آغاز به صورت پَستی ها و بلندی ها یا شیب های تند و غیرقابل سکونت بود. بعدها باران های سیلابی مداوم باریدند، ارتفاعات زمین را شستند و دره ها گستردند. تدریجا زمین های مسطح و قابل استفاده برای زندگی انسان و کشت و زرع پدید آمد. مجموع این گسترده شدن، «دَحو الارض» نام گذاری می شود.

 

طبق برخی روایات؛ زمین کعبه و حرم خدا، در این روز ظاهر گشته و گسترش یافته است. کعبه اوّلین معبد مردمی انسانها روی زمین است: «إِنَّ أَوَّلَ بَيْتٍ وُضِعَ لِلنَّاسِ لَلَّذِي بِبَكَّةَ مُبارَكاً وَ هُدىً لِلْعالَمِينَ‌» ؛ (در حقيقت، نخستين خانه‌اى كه براى [عبادت‌] مردم، نهاده شده، همان است كه در مكه است و مبارك، و براى جهانيان [مايه‌] هدايت است.) ؛(آل عمران ؛96) که تعیین محل و نقشهِ ساختن آن به رهنمود خداوند بود : « وَإِذْ بَوَّأْنَا لِإِبْرَاهِيمَ مَكَانَ الْبَيْتِ أَنْ لَا تُشْرِكْ بِي شَيْئًا وَطَهِّرْ بَيْتِيَ لِلطَّائِفِينَ وَالْقَائِمِينَ وَالرُّكَّعِ السُّجُودِ» ؛ (و چون براى ابراهيم جاى خانه را معين كرديم [بدو گفتيم:] «چيزى را با من شريك مگردان و خانه‌ام را براى طواف‌كنندگان و قيام‌كنندگان و ركوع‌كنندگان [و] سجده‌كنندگان پاكيزه دار.») ؛(حج ؛26) بنابراین، کعبه اوّلین معبد [نه اوّلین خانه] است که در روی زمین ساخته شده است . از امیرالمومنین علی (ع) روایت شده  که می فرماید: «نخستین رحمتی که از آسمان به زمین نازل شد، در بیست وپنج ذی القعده بود. کسی که در این روز روزه بگیرد و شبش را به عبادت بایستد، عبادت صد سال را که روزش را روزه و شبش را عبادت کرده است خواهد داشت.»

 

 

تعداد نمایش ها (33)/نظرات (0)

نوشتن یک نظر

نام:
ایمیل:
نظر:
افزودن نظر

نام شما
ایمیل شما
عنوان
پیام خود را وارد کنید ...
x
Search
آمار بازدید
دی ان ان